Dubai

Dubai

Update

2016Posted by cis Fri, July 22, 2016 15:18:36
Mijn madam heeft al dikwijls gezegd dak hier nog es iets moet inzetten, maar op de een of andere manier is het er nog niet van gekomen. Ik kan niet zeggen dat het komt omdat ik geen tijd had, want, zeker nu zij zolang ginder zit en ik hier heb ik eigenlijk tijd genoeg om hier wat ervaringen neer te pennen, maar ge moet er natuurlijk goesting voor hebben. Dus bij deze ne kleine update over het Dubai verhaal totnutoe.

Na de gezamenlijke reis naar België in juni dacht ik echt dat het nu wel heel lang ging duren voor ik nog es tot daar zou geraken, maar doordat er plots een wel heel lang weekend vrijkwam (het eind van de ramadan wordt hier wel heel serieus genomen) leek het voor de hand liggend dat in de plaats van het geplande bezoek van Carine in Dubai ikzelf naar ginder ben afgereisd. We hadden er bewust niet te veel gerucht rond gegeven omdat het vorige reisje wel heel druk was uitgevallen en we allebei wel wat rust konden gebruiken in ons eigen huisje. En dat is ook gelukt, het heeft ons allebei wel deugd gedaan en ik ben vol goeie moed terug naar mijn tweede thuis vertrokken.

Hier was gelukkig de ramadan afgelopen, dus er kon terug gedronken en gegeten worden op klaarlichte dag, terug koffie en water (ik snap echt niet hoe ze het volhouden daar, heel den dag genen druppel vocht in die hitte), alles terug een beetje in het normale stramien.

Op het werk begin ik meer en meer mijnen draai te vinden, al loopt daar zeker niet alles van een leien dakje. Ik ben, vooral tijdens mijn plopsajaren, nogal krenterig opgevoed, elke frank werd er zeven keer rondgedraaid voor hij werd uitgegeven en dan was het dikwijls nog te veel, terwijl er hier voor alles wat je maar kan indenken wel een manager, directeur, VP of iets dergelijks in het leven wordt geroepen, waar ik me voortdurend aan loop te ergeren want voor de dingen die wel belangrijk zijn is er altijd wel een reden om net geen geld uit te geven. Het lijkt soms wel of er hier alles wordt gedaan om een gigantische organisatie op poten te zetten, met controles die andere controles controleren, maar aan de kern van de zaak wordt zo vaak voorbijgegaan dat ik er horendul van wordt. Zal wel aan mij liggen, ik wist dat ik nu eindelijk eens in een echt groot bedrijf ging terechtkomen en ik had wel verwacht dat ik het er wel eens moeilijk mee zou hebben, maar ik had zeker niet durven dromen dat er voor elke stap die gezet wordt eerst vijfentwintig functies hun goedkeuring over moeten geven. Ik kan dikwijls niet begrijpen hoe het mogelijk is dat ze hier zover zijn geraakt op deze manier, en ik moet eerlijk toegeven dat ik er al menig slapeloos nachtje aan heb overgehouden, iets waar ik tot voordien bijna nooit last van heb gehad. Ik begin hier dan ook stilaan een naam te krijgen van diegene die alles wat er fout loopt bij naam noemt, ik kan dan meestal ook niet zwijgen als ik weer zo'n toestand meemaak die eigenlijk met een pennetrek kan worden opgelost, maar waar zonodig weer zoveel handtekeningen voor moeten worden verzameld dat je er moedeloos van zou worden.

Evengoed ben ik nog altijd heel content dat ik de stap gezet heb want ik heb hier op korte tijd ook al gigantisch veel geleerd. Het internationale van dit project is fantastisch, en wat vooral opvalt dat mensen hier ongelofelijk vriendelijk en meelevend zijn, hier wordt niet geroepen of gescholden, achterklap heb ik nog totaal niet meegemaakt, gelijk wat je hier vraagt of waar je een probleem mee hebt, er staat altijd wel iemand klaar om te helpen, en daar kan er in ons landje nog wat van geleerd worden. En dat op zich is al een voorrecht om dit te mogen meemaken. En ik doe dan ook mijn best om wat in België zo als normaal beschouwd wordt, tis moeilijk te beschrijven, dat zelfzuchtige en die ieder voor zich- mentaliteit die vaak zo kenmerkend is voor de nuchtere belg, om dat opzij te schuiven en ook wat meer open te staan voor alles en iedereen, achterdocht is hier veel minder aan de orde en het heeft veel meer iets van een spontaan ' wij zijn hier samen met iets bezig en we gaan er iets fantastisch van maken' gevoel. Als je begrijpt wat ik bedoel :-)

Maar eerlijk is eerlijk, hier zitten evengoed wel wat rotte appels tussen, maar neem van me aan dat het er allemaal wat eerlijker en echter aan toe gaat. Wat ik helemaal niet had verwacht toen ik hieraan begon.

Evengoed ben ik al maanden bezig om een bestelling van reserveonderdelen voor mijn attrakties te bestellen, en wat gereedschap om eraan te werken, maar dat blijkt moeilijker dan verwacht. Om zot van te worden.
Het project zelf loopt nogal wat vertraging op, alleen de openingsdatum blijft dezelfde, alleen weet niemand nog wat er nu precies gaat opengaan. Ik ben zelf ook heel benieuwd :-)

Ondertussen is er ook een nieuwe ex Bobbejaanland collega hier begonnen, die logeert in afwachting van de sleutels van zijn nieuwe villa hier in onze buurt bij mij, en dat maakt dat ik niet helemaal alleen ben op de warme zomeravonden ... En die zijn warm, gisteravond om negen uur was het hier nog 40 graden buiten, tis ni te doen. Maar ondertussen is de koeling van het prachtige zwembad hier eindelijk in gang gezet, en na negen uur 's avonds is dat meestal voor mij alleen, dus eigenlijk heb ik het hier nog zo slecht niet, er zijn erger dingen :-)

Ondertussen ben ik toch al een half jaar hier, en die tijd is voorbijgevlogen, dus dat zegt ook wel iets. Het werk is leuk en uitdagend, alleen wordt het wel tijd dat die zomer voorbij is want nu mijn madam de hitte ontvlucht en veel meer ginder dan hier is, komen er ook wel meer lastige momenten. We waren nu al wel wat gewoon, ik was regelmatig in Duitsland of Holland voor enkele dagen, maar zoals nu, ondertussen is het alweer twee weken geleden dak ze nog gezien heb en ik weet dat er nog twee weken volgen, da vind ik maar niks. Het gemis wordt wel heel groot en ik ga bleiten als een klein kind wanneer die hier de 4de terug aankomt. Maar ik hou mij voor dat vanaf dan de trips naar het thuisland terug korter worden, dus de grootste strijd is bijna gestreden. Bij deze , lieve vrouw, ik mis je en ge moet heel rap terug naar hier komen.

Zo zijn er wel meer dingen waaraan ge dan begint te denken, ja, hier zijn ook avonden en weekends waarin er veel minder wordt gewerkt, en dan kunde ni anders dan daar bij stil te staan. Ik mis mijn gasten, die precies zo groot zijn geworden op korten tijd. De Sacha die met zijn vast werk precies zijnen draai wel vindt, die nu toch al nen helen tijd met een prachtige madam samen is, en ik hoop echt dat die twee er samen iets moois van kunnen maken. En dattem wa meer iets van zich laat horen gvd, kheb de laatsten tijd nogal veel op zijn kap gezeten ( daar heb je weer die belgische nuchterheid, altijd maar denken aan zekerheid en proberen dat krampachtig over te brengen terwijl dat helemaal niet lukt - en waarschijnlijk ook niet nodig is) maar dat komt wel goed. En de Senne die met zijn nieuwe vlam en zijn noodgedwongen zelfstandigheid toch ook laat zien dat hij niet de hopeloze computernerd is waarvoor ik lang heb gevreesd dat hij dat ging worden, maar dat hij ook wel echt aan zijn leven begint te werken en dat blijkt nog meer dan behoorlijk te lukken ook. Al moet ik toegeven dat de poetsmadam het verschil toch wel merkt wanneer hij er alleen is of wanneer mijn madam er ook is :-) En daar ga ik weer, ik moet da altijd maar streven er toch wat zien uit te krijgen en wa meer relativeren. No worries zeggen ze hier zoveel, en da kan ik al wel appreciëren, alleen met die inch'allah kreet heb ik het nog niet zo.

Voor de rest, ik lees veel boeken, ik ben van miserie terug beginnen smoren, alleen 's avonds, maar toch, 't wordt tijd dat het terug wat kouder wordt dak terug kan gaan lopen en die stinkstokken terug kan laten wat ze zijn. Ik speel redelijk veel gitaar, en ik kan er nog altijd niks van, maar doen alsof is soms ook wel leuk.

En ik heb gisteren voort eerst wat planten in ne pot gezet en ik was op een half uur tijd stikkapot. Om een idee te geven, dat gaat zo : ik had dus 4 kamerplanten gekregen van een bevriend koppel hier vijf huizen verder die verhuizen, dus al wat er moest gebeuren was die potten gaan halen, planten overzetten in onze potten, potten afwassen en terug doen. Tja tis hier veel te warm om die potten vijftig meter te dragen, dus de conciergedienst gebeld, die komen dan met een golfkarreke mij ophalen voor mijn deur, dan vijftig meter verder gereden, daar tot het besef gekomen dat ik de sleutels niet mee had, terug gereden naar mijn huis, sleutels pakken, terug naar die vijftig meter met het golfkarreke, no worries sir, no problem sir, die potten op het karreke gezet, terug gereden, alles afgeladen, bye sir, planten uit die potten gehaald (40 graden) overgezet in de andere potten, potten afgewassen, dan uit eerlijke schaamte niet meer concierge gebeld en potten met mijn piroewitje naar ginder gebracht, dan terug naar huis gestapt.

Stikkapot was ik. Heb een kwartier met twee fleskes water op ne stoel gezeten, dan nen douche gepakt, en ik was nog moe. Erg he ?

Allee ik ga het hier bij laten, en ik beloof dak in tvervolg ni meer zo lang ga wachten voor ik hier iets zet. Alleen, Carine zegt altijd dat er veel mensen da lezen, en ik geloof er niet veel van. In elk geval, met mij gaat alles goed voor diegenen die eraan twijfelen, nee ik heb geen spijt, ja ik mis iedereen, en nee ik blijf hier niet voor de rest van mijn leven wonen, in veusseleir ist beter.

slukes
cis

  • Comments(6)//dubai.cisencarine.be/#post22