Dubai

Dubai

8 maanden al

2016Posted by Carine Sun, September 18, 2016 01:39:09
Er zijn al 8 maand voorbij sinds Cis zijn eerste voet op Dubaiaanse bodem zette. Veertien dagen later waren Senne en ik aan de beurt.
Al een aantal weken dacht ik regelmatig aan deze blog. Aan hoe naar het buitenland gaan voor je job, een impact heeft op diegene die er gaat werken, maar des te meer op de mensen rondom. Ik zie veel blogs voorbijkomen, verhalen van andere emigranten.

Maar weinigen die in onze situatie zitten. Het gros zijn dertigers die met het hele gezin en alle hebben en houden verhuizen.
De andere kant van het verhaal zijn vijftigers wiens kinderen op eigen benen staan en alleen zichzelf hebben te verhuizen. Daar komt dan wel het moeilijke aspect missen van kleinkinderen bij.

Wij vallen daar ergens tussenin. We hadden alleen onszelf te verhuizen. Maar lieten twee kinderen achter, waarvan 1 op eigen benen. De andere denkt dat hij op eigen benen staat maar neem het van me aan, zover zijn we nog niet ;-)

Niet dat hij niet goed bezig is, er is duidelijk een positieve evolutie waar te nemen. We zijn gestart met een waslijst aan knelpunten. Het knelpunt "was" is er afgevallen , wat rest is een lijst(je) ;-)
Een lijstje dat met momenten goed overzichtelijk is en vol vertrouwen. Ineens, zonder aanwijsbare reden is dat lijstje terug een lijst en dat vertrouwen is met duidelijk aanwijsbare reden verdwenen.

Die lijst waaraan nu en dan een "je" aan en afgaat, staat vol met dingen als afwasmachine begint te stinken en de vuilbak heeft wel eens dezelfde geur bij. De IOK heeft het ook niet altijd even makkelijk. Weken dat er geen papier moet opgehaald worden, maar die ene keer hebben ze toch wel even werk. Meestal de keer dat ik in Belgenland ben ;-)
Hetzelfde voor de PMD. De slaapkamer en het bureau zijn DE PMD verzamelplaatsen. Gelukkig is er Caroline die nu en dan van haar peretten komt maken hoe het in godsnaam mogelijk is . Ik heb de indruk, eigenlijk weet ik het wel zeker, dat dit meer effect heeft dan dat ik van mn oren maak.

Een lijst(je) vol praktische huishoudelijke dingen. En dat is het goede aan dit verhaal. Er staan geen fundamentele dingen bij. Uitgezonderd eentje : de honden.

Senne heeft zoveel te doen. School, chiro, werken voor Cis en nu ook vakantiewerk dat zich uitbreidt naar "buiten de vakantie" werk.
Maw, hij is nooit thuis.
En dat heeft een invloed op de beslissing over "wat doen we met de honden". Een vraagstuk dat al MAANDEN meegaat en evenveel keer gewijzigd is tot de uiteindelijke beslissing: ze blijven in Belgie. Vooral op vraag van Senne zelf.
Het lag anders regelmatig op mn maag, krijgen ze genoeg aandacht was toch wel mijn grootste kopzorg.

Terecht want met zijn agenda is het niet meer haalbaar en verantwoord dat ze in Belgie blijven.
Daarom stappen ze 29 september samen met mij op de vlieger :-) Als alle papierwerk rondgemaakt tenminste, want dat is heel wat werk.

Het is zoals Senne het (gelukkig) zelf zei : als ik aan mezelf denk, moeten de honden hier blijven. Als ik aan de honden denk , moeten ze mee naar Dubai.

Ik denk en hoop dat dit de laatste moeilijke beslissing was die we moesten nemen.

Ondertussen is Cis overgestapt van een 5 dagen werkweek naar een zesdaagse. Met volle goesting. En hij hanteert hetzelfde motto als in plopsa : een goeie directeur moet veel en hard werken. Wat zoveel betekent als: je begint altijd op hetzelfde vroege uur en stopt niet voor DAT late uur. Regelmatig vergeet je s middags te eten zodat je rond het late uur met koppijn thuis komt.
Of hoe weinig verschil er is tussen werken in Belgie en Dubai ;-)

Voor mij is de zomer niet gemakkelijk geweest. Zwevend tussen het verantwoordelijkheidsgevoel voor kind, huis en dier in Belgie, en de echtgenoot in Dubai. Wat vooral betekent veel werken in huis en tuin in Belgie en niks doen in Dubai door de hitte.
Niet het vliegtuig is vermoeiend, ondanks dat velen me hiervoor waarschuwden. Wel de emotionele rollercoaster die de ene keer overhelt naar beslommeringen in Belgie. De andere keer dan weer naar de echtgenoot in Dubai.
De voorbije drie maanden heeft me dat soms stevig parten gespeeld. Weinigen zullen het gemerkt hebben, maar het is soms best heel lastig. Gelukkig is er "whatsapp met Cis" ! Nee, niet mijn ventje maar de andere Cis, de peter van Senne. Die verdient een eervolle vermelding in de categorie "luisteren naar gezaag en onzekerheid" .

Volgende maand komt hij naar Dubai en zal ik m eens in de watten leggen :-)

Binnen twee weken is het tuinwerk achter de rug, neemt het leven terug zijn gestructureerde gang en zijn de honden (normaal gezien) in Dubai. Ondertussen beschouwt Senne het huis als ZIJN huis en doet alsof ik de ,weliswaar werkende, gast ben.

Mijn tijd in Belgie gaat nog maar beperkt worden. Er staan heel wat logees op de planning in Dubai.

Ik hoop dat daardoor ook mijn rollercoaster overgaat in een kabbelend bootje :-)
















  • Comments(3)//dubai.cisencarine.be/#post25