Ontstressen in Miami

Ontstressen in Miami

We are there...

PlanningPosted by Carine Thu, December 02, 2010 06:05:29

Onze eerste dag begint met een heel verhaal. Wij maken altijd de meest onwaarschijnlijke dingen mee :)

Rond half twaalf besloten we om onze bedstee te zoeken. Eerst nog de laatste was in de droogkast steken . Ik kreeg de trommel niet open. Huh? En er brandde geen enkel lichtje? Daar is maar één remedie voor : CIIIIIISSSSS roepen.

De redder in nood zuchtte al van wat nu weer :) Maar hij moest toegeven dat er inderdaad iets very wrong was. Enfin, om middernacht waren we in de weer met zo'n electriteitsmetertoestel. Alle plons afgemeten. Uiteindelijk bleek dat we een hele fase kwijt waren. Dat betekent in lekentaal : geen wasmachine, droogkast, verwarming, warm water, internet, stopcontacten in verschillende kamers. Tja, wat nu? Het was inmiddels ver na middernacht en Cis zijn conclusie was : dit kan ik niet oplossen want volgens mij is het de hoofdkabel. En Sacha achterlaten zonder verwarming bij -8 ° is niet direct goed ouderschap :)

Op de hoofdkast hing het nummer van de elecmij. Dat maar gebeld. Cis werd telefonisch geholpen door de wachtdienst. Na alles overlopen te hebben bleek dat dit niet zo maar op te lossen was. We kregen de telefoonnummer van de meneer van wacht . Wel met de boodschap dat als hij kwam en het toch aan onze electriciteitskast lag, we 135 euro moesten betalen. Tja, so be it.

Die meneer bleek uiteindelijk van Mol te moeten komen en rond half twee 's nachts was hij er. De conclusie was al snel genomen : Cis had gelijk, er was een probleem met de hoofdkabel. Niet onze schuld dus. Maar 's nachts kan je geen defecte hoofdkabel zoeken, dus tegen alle regels in is die fase bij verdeeld over de andere twee fases. Niet reglementair, maar er was anders geen oplossing. Al bij al lagen we dus om half drie in ons bed en de wekker ging om kwart voor zes. Kan je wel raden hoe groggy we waren . Maar hop, het was vakantie :)

Zonder al te veel file zijn we in Zaventem geraakt. Onze parkeerplaats had ik online gereserveerd en dat was allemaal mooi geregeld. Inchecken ging snel. Had ik ook al online geregeld.

Ik werd er natuurlijk weer uitgepikt om gefouilleerd te worden. Dat was snel gedaan en we hadden ruim de tijd voor onze vlucht vertrok. Een broodje bij de Panos gekocht, nog een leesboek voor Cis over thé Ozzy :) , de Goedele voor mij en verder was het wachten op onze plannen.

Goed op tijd stegen we op. In onze economy plus plaatsen waar ik zoo van kan genieten. Extra beenruimte.Het zal de laatste keer zijn want eind dit jaar vervallen onze milds die recht geven op economie plus. Ik geniet er dus dubbel van :)

40 minuten vroeger dan gepland landden we op Washington Dulles en daar begon de hele toestand opnieuw, maar deze keer wel zeeeer grondig. De immigrationsofficer vond er mij wel verdacht uitzien denk ik. Want we kregen de code C wat zoveel betekent als het bordje C volgen dat ons leidde naar : koffers uitladen zucht. Ik zag me daar al een uur verliezen. Gelukkig hadden we tijd genoeg voor onze aansluitende vlucht. De rij voor ons vorderde heel snel omdat er mensen tussen stonden die eigenlijk bij A of B moesten zijn. Die werden teruggestuurd en toen was het onze beurt. Ik moest niet echt ongerust zijn, we hadden niets verkeerd bij, alleen te veel sigaretten. Na de gebruikelijke vragen , vandaag al voor de derde keer : wie heeft de koffers ingepakt?, vloeistoffen bij, sigaretten bij? (gelogen over de hoeveelheid), etc had deze officer blijkbaar een beter gevoel en we mochten door zonder onderzoek. Oef.

Eerst ene sanitaire pitstop en dan naar rookkamer C3 want daar hadden we afgesproken met een koppel uit Holland die verder vloog naar Las Vegas. We 'kennen' hun vanop het alles amerika forum. En ja, ze waren er. Een poosje plezant gebabbeld en vooral veel gerookt :) Zij moesten vertrekken naar hun gate en wij zijn bij Wendy's onze eerste hamburger gaan halen. Ik vond m niet lekker, maar genoot van mijn beker cola met lots of ice :) Dat is één van de Amerikaanse gewoonten waar ik dol op ben : grote cola's met lots of ice :)

Van daaruit verder richting onze gate en naar de andere rookruimte : D30. Daar zitten we nu te wachten.

Hopelijk kan Cis wat slapen op onze verdere vlucht naar Miami. Ik heb daarstraks toch een uur of vijf geslapen , wat mij anders nooit lukt. Met dank aan de elektriciteitskabel :) Cis heeft het zwaar en ik hoop dat het m lukt om te slapen.

Uiteindelijk is het hier zes uur 's avonds en bij jullie twaalf uur 's nachts.


Next... we zijn ondertussen gearriveerd in Miami Beach. Onze tweede vlucht was ook heel relaxt. Weer economy plus :) We stonden als achtste en negende stand by voor first maar first was helemaal vol, dus daar is niets van in huis gekomen.

Met de car rental shuttle zijn we naar Alamo afgezakt. We hadden de keuze uit vier SUV's. Twee Jeeps, een dodge, Honda en een Kia Sorrento. Een dodge en Jeep hadden we al eens gehad. Cis is dan uiteindelijk voor de sorrento gegaan. Ik had eerder terug een Amerikaan genomen, maar hij rijdt dus :)

Nog effe bij target gestopt voor wat drinken. Volgende stop : ons hotel. Hotel chelsea heb ik via hotwire geboekt. Het heeft mixed reviews. Ik was dus niet zo erg gerust. Maar het valt uiteindelijk wel mee. Het is geen Amerikaans type hotel. Men noemt het hier een boutique style hotel. Ook niet echt veel voorkomend hier is het terras voor de deur. Met van die lounge achtige meubels. Lounge muziek en cocktails. Het is hier allemaal vrij relaxt. De kamer heeft twee twins en is Japans gemeubileerd.

We zitten hier nu op dat loungeachtige terras een cocktail te drinken. Cis een mojito en ik ééntje met pineapple en een klein beetje rum. Ik heb gezegd dat ik m soft wou :) De waterpijp staat hier op de tafel, maar daar blijven we maar af :)

Voila, sebiet in onze twee beddekes kruipen en hopelijk slapen we goed. Foto's zijn voor later .We hebben geen internet op de kamer, wel op het terras. Maar ik heb mn kabeltje nog op de kamer liggen. Wel bij , ja, Elke ;-)


  • Comments(8)//miami.cisencarine.be/#post3