USA2012

USA2012

Torrey - Green River

VakantiePosted by Carine Fri, September 07, 2012 03:05:02
Gisterenavond ingecheckt bij Austins Chuckwagon in Torrey. Goede teviews op tripadvisor. We hadden een cabin en dat zag er allemaal dik in orde uit. Een patio met stoelen en tafel zodat we met een lekkere sigqret en respectievelijk bier en cola buiten konden internetten.

Redelijk op tijd in bed want door mijn tandpijn kon het wel eens een lastige nacht worden, (wat goed meeviel).

Allebei lichtjes insoezend hoorden we een ritmisch knagend geluid. Ik dacht dat Cis rare geluiden aan het maken was en hij dacht dat van mij ;-) Na een paar minuten vroeg ik m toch maar wat hij aan het doen was. Niks, ik dacht dat jij dat was. Ik denk niet dat we beiden al zo rap uit bed gesprongen zijn ! haha.

Na een kort onderzoek bleek dat het houten hoofdbord doorboord was met talloze kleine gaatjes.En ook de kast....

Boktorren dus! We hadden een tweede slaapkamer, dus daar even gaan kijken. Tja, al evenveel gaatjes te zien.

We zijn andersom in bed gaan liggen zodat we het hoofdbord niet vlak boven ons hadden in de hoop er minder van te horen en zijn uiteindelijk toch nog in slaap gevallen.

Vanmorgen op tijd opgestaan zodat we tegen negen uur aan de clinic waren voor de tandarts. We zijn daar supersnel en heel vriendelijk geholpen. Een tandartsassistente bevroeg mijn klachten, nam een foto en zorgde ervoor dat alles klaar stond voor de tandarts. Heel opmerkelijk trouwens : elke keer zijn de kamer betrad deed ze nieuwe plastic handschoenen aan. Beetje neurotisch of de 'I sue you ' gevolgen? Samen met een antibioticakuur waren we binnen het half uur weer buiten. De rekening bleek maar 65 dollar te bedragen. Zo weinig. Ik had me aan astronomische bedragen verwacht.

Maar goed, waar we uiteindelijk hier voor zijn :-)

Onze trip begon met een bezoekje aan het visitorcenter om de stand van de dirt roads te bevragen. OK. Dit was de laatste keer dat ik informatie over dirt roads bevraag in een visitorcenter. Je bent er NIKS mee. Cis verheugde zich al sinds het begin van onze reis op een bezoek aan de mesa farm market in Caineville. Brood, kaas, yoghurt etc maken ze daar zelf. Ze zijn er supervriendelijk en geven je altijd een proevertje van enkele producten. OK, het is er pokkeduur. 5 $ voor een klein broodje, maar hij vindt het zo lekker en een verademing na het toch niet smakelijke Amerikaanse brood. Met een gelukkig man aan het stuur begonnen we aan de dirt road factory butte. ZOOO MOOOIII ! Na alle rode rotsen bevonden we ons ineens op de maan of iets dergelijks. Totaal verlaten, geen enkel geluid, zo onaards. My favorite cup of tea ! De dirt road begint zeer easy. Gewoon een gravel weg. Pas als je over de helft bent verandert hij in een high clearance road. Niet al te moeilijk, als het niet geregend heeft. Want dan verandert deze weg volgens mij in één vieze brij. Op een gegeven moment hebben we de verkeerde afslag genomen. Ik merkte het al vrij snel op mijn gps. Maar we zijn blij dat we verkeerd reden, want zo ontdekten we een klein gebiedje met mooie fragiele rotsformaties en ook enkele mini arches. Voor zover ik weet is dit niet gekend op het AA forum en ik heb besloten deze twee kleine arches de 'Carine- arches' te noemen ;-)

Ik denk dat in het gebied nog mooie dingen te ontdekken zijn, maar de lucht was dreigend, in de verte zagen we regen en we wilden nog verder. Back on the road. Wat volgde was nog mooier. Zooo onaards! Echt één van de mooiste landschappen waar ik doorgereden ben.

De weg eindigt aan de river Ford. Op het web had ik al foto's gezien en wist dat deze rivier niet of zeer moeilijk over te steken was. Maar toch even gaan kijken. Stroomafwaarts vonden we een plek waar dat misschien wel mogelijk zou zijn. Alleen, aan de overkant kwamen we dan niet terug op de weg uit, maar er een 100 tal meter van af. 100 meter in de wildernis, nee, niet echt een aanrader. Als we een hummer hadden, ja dan waren we er voor gegaan. Komt bij dat die dreigende lucht nog altijd in de buurt hing. Dezelfde weg terug waarbij we een cache gedaan hebben. Ongelooflijk in dit door god verlaten gebied ligt een cache ! Zoo mooi.

We vonden deze route mooier dan de burr trail. Maar ik kan me voorstellen dat vele anderen dat niet vinden. We houden nu éénmaal van onaardse, maanachtige landschappen. Om de één of andere reden slipte onze jeep dikwijls op de switchbacks van de burr trail. Ik vind hem helemaal niet baanvast. Gelukkig was dat hier niet het geval. Cis heeft een gedeelte van deze route gefilmd met de gopro ipv om de twee seconden een foto. Vinden we zelf toch mooier. Alleen spijtig dat we dat pas geprobeerd hebben na het mooiste stukje. Ook de little arches staan er niet op, maar die hou ik nog even voor mezelf ;-)

Verder naar globlin valley. Een kleine valley vol met schattige kleine hoodoos.

We vonden het leuk om te bezoeken en hebben er het mesa farm brood en kaas opgegeten ;-)Cis wilde niet langs de gewone weg (24) terug rijden, maar de temple mountain road nemen. Niks bijzonders aan. Het enige spannende was de dreigende lucht op de achtergrond, twee regenbogen (tegelijk!) en regen in de verte. Zaak was deze voor te blijven. We hebben goed doorgereden en waren net op tijd terug op de verharde weg. We hebben het lot vandaag een beetje getart, maar ben ik blij met de factory butte ;-)

Vanavond ingecheckt in het river terrace hotel in green river. Een vrij dure overnachtingsplaats in dit onooglijk en lelijk dorp. Maar we zijn heel tevreden met de kamer!

Gezien het nu 'zandstormt' en bliksemt blijven we op de kamer. Niet dat er iets anders op de planning stond hoor. We hebben genoeg kilometers gevreten en het is ook al half tien.

toch nog tijd gevonden voor een filmpje : http://youtu.be/UDagZnXQFtQ

Dag 3 : Escalante - Torrey

VakantiePosted by Carine Thu, September 06, 2012 05:16:31
Omdat mijn madam vandaag geen goesting heeft om de rest van de wereld in te wijden over haar dagelijkse beslommeringen heb ik dan maar de pen in de poot genomen om hetgeen volgt te melden smiley :

Vanaag op een ontieglijk vroeg uur ( naar onze normen dan toch) opgestaan, en om 8 u stonden we al gepakt en gezakt aan het visitor center van Escalante om de laatste weetje over de toestand van het wegennet te weten te komen. Zoals gewoonlijk zijn we hieruit ook niet veel wijzer geworden en zijn gewoon gestart met het programma van dag 3 uit de bijbel van Carine, zijnde een bezoekje aan Devil's Garden, een ritje dat de naam Burr Trail heeft meegekregen, dan verder via Notton Road richting Torrey, eventueel met een bezoekje aan Capitol Reef. En als we ergens niet verder zouden kunnen is er nog altijd de terugweg. Of 911 of iets dergelijks.

Vanuit Escalante richting Boulder en al snel de afslag hole in the rock genomen richting Devil's Garden. Een mooie rit vonden we allebei, en ook van het doel, Devil's Garden bleken de zielen weerom gelijkgesteld. Devil's Garden is echt een pareltje, waar vooral ook opviel dat het er echt STIL was. Op een krekel en een vogeltje na was er dan ook echt niets te horen, prachtig gewoon.

Daarna terug naar de highway, en verder richting Boulder, onderweg een ontbijtje genuttigd in het o zo bekende Keeva coffee house, waar een hele zwerm gieren ons al zat op te wachten, met daartussen toch een ander exemplaar waarvan ik u de naam en herkomst schuldig moet blijven, misschien dat een vogelkenner onder de lezers ons daarbij kan helpen ?

Na de koffie met eitjes en toast de tocht verdergezet richting Boulder, om net daarvoor rechtsaf te slaan en de Burr Trail te starten. Deze bleek vrij goed berijdbaar met ons jeepke, heel veel sporen nog van de regen van de vorige weken, veel washboards dus, maar we zijn er toch doorgeraakt. Vooral tijdens de laatste afdaling met nogal wat haarspeldbochtjes begon ons madam toch wat meer te zweten, maar we hebben het er heelhuids vanaf gebracht.

Op het einde linksaf de Notton Road genomen, en toen we uiteindelijk terug op de highway kwamen bleek er nog tijd over om Capitol Reef National Park nog te bezoeken. Carine in het visitor center eerst een annual pass gekocht en een paar puzzels, en dan de loop door het park gedaan. Indrukwekkend alleszins, maar we zijn het imposante van die rotsformaties alweer aan het gewoon worden smiley.

Uiteindelijk terug op de highway richting Torrey, en al snel onze slaapplaats voor de nacht gevonden, Austin Chuck Wagon. Bij de office bleek wel dat we ons vergist hadden van datum bij de reservatie, ze hadden ons pas een dag later verwacht. Onze fout bleek later, want de reservatie voor de volgende dag in Green River bleek op vandaag geboekt ... Een telefoontje heeft dit euvel uit de weg geholpen, dus als we morgen komen opdagen zijn ze daar ook gelukkig en blij. Bij Chuck Wagon waren echter alle normale kamers volgeboekt, er was enkel nog een cottage vrij, eentje met keuken, living en 2 slaapkamers. Was wel iets duurder maar de lieve dame aan het loket heeft ons deze dan maar voor een vriendenprijsje kado gedaan. Probleem opgelost dus !

Nu zitten we op onze patio (!) een sigaretje te roken en een pintje te drinken, ik ben 50 m verderop wat hamburgers gaan halen bij Slackers ( wel met de auto, je moet je een beetje aanpassen aan de omgeving he), en we kunnen er weeral tegen. Mijne liefst schat heeft wel wat tandpijn, maar we hebben het adres van de plaatselijke tandarts ( de Tooth Ranch, ook weeral heel toepasselijk ) gekregen en als het morgen niet beter is gaan we daar toch maar eerst even langs.

Voila, nu zijn jullie weer helemaal mee. Ik heb ook vandaag weer heel wat afgefilmd met ons nieuw speelgoedje, maar ik ben er nog niet toe gekomen om er iets toonbaars van te maken, dus daar zullen jullie nog wat geduld voor moeten hebben.

Edit : toch een klein voorproefje op youtube gezet :

http://www.youtube.com/watch?v=bhhmolYNOXo

tot morgen,

cis

dag twee : Kanab-escalante

VakantiePosted by Carine Wed, September 05, 2012 05:32:05
De grote vraag voor vandaag : welke dirt road konden we nemen, of moest het via de gewone weg.

Voor ons doen vrij vroeg wakker en om stipt acht uur gebeld naar het visitorcenter in Kanab om te informeren welke dirt roads te berijden zijn.

Antwoord : cottonwood afgesloten (wisten we), Smockey mountain berijdbaar tot alvey en de toestand daarna is onbekend. Skutumpah berijdbaar.

OK. Smockey mountain it is :-) We zullen wel zien hoe het vanaf Alvey is en anders komen we terug.

In Big water aangekomen toch nog maar even in het visitorcenter binnen gesprongen: smokey mountain niet berijden tenzij met 4X4 en dan nog !

Er lag een foto van de toestand van de weg. Een dikke brij leem. Nee, dat gingen we niet doen.

Skutumpah wisten ze daar niet zo goed, maar in het noorden waren alle wegen slecht, dus oppassen geblazen.

We zijn voor de skutumpah gegaan en hij was na de ranch inderdaad slecht. Veel geulen in de weg door het stromende water en enkele zeer muddy washes.

Voor een gewone personenwagen absoluut niet te rijden!

De weg zelf werd mooi na de ranch. Veel leuker om te rijden dan via de gewone weg. Veel vermoeiender ook door het op en neer wippen :-). Maar overdonderend is hij niet.

Doordat we de toestand van de volgens ons anders vrij makkelijke weg toch slecht was, zijn we blij dat we niet aan de smockey mountain begonnen zijn. Ik kan me voorstellen dat het daar slecht is.

Wat we geleerd hebben : de verhalen in de visitorcenters zijn verschillend.In kanab weten ze niks van GSENM en vice versa. De meneer in Kanab stuurde twee zestigers vlot naar Willis Creek. Ik hoop dat ze een SUV met high clearance hadden...

En wat me ook verteld werd : komen wegslepen in het GSENM kost 600 dollar. Valt me eigenlijk nog mee ;-)

En dat de maanden maart, april en mei de beste maanden zijn voor dirt roads.

Aansluitend hebben we het kodachrome basin state park gedaan. Een aardig mini parkje om te picnicken en de rotspilaren te bekijken. Wederom mooi, maar niet overdonderend.

We hebben de hele dag goed weer gehad met nu en dan een beetje bewolking. In de verte zag je soms donkere wolken met volgens ons regen. Heel lokaal, maar je moet dan maar juist daar zijn op een dirt road.

Nu, zover ik de waarschuwingen van de dirt roads kan bekijken, hebben we de slechte gehad. Alles ten noorden van GSENM is veel beter berijdbaar. Geen enkele weg is afgesloten.

De temperatuur ligt hier rond de 30 graden. Heel wat minder dan de plus 40 in valley of fire ;-)

Morgen staat de burr trail en de nottom bulfrog op de planning.

Een bewogen, of liever gezegd,weinig bewogen dag. Letterlijk dan.

VakantiePosted by Carine Tue, September 04, 2012 06:34:03
Vanmorgen, zoals gebruikelijk na de eerste nacht in de US vroeg wakker.

Eerste werk was een bezoek aan de walmart. De broodnodige koelbox, de zak ijs, veel flesjes water, blikjes cola, koeken , nootjes voor de zoutaanvulling, kaas, brood en de soorten chips die we in B niet kennen. Verder wat aftershave, zonnecreme, zalf tegen jeuk. De verzorgingsproducten zijn hier zo ontzettend goedkoop tegen bij ons !

Aansluitend een bezoek aan de best buy (electronicawinkel) dat resulteerde in de aankoop van een gopro ;-) Dat is een soort camera dat je buiten aan je auto hangt en continu foto's maakt (om de 2 sec of zo). Zo kan je je roadtrip ook in film vastleggen !

Uiteindelijk was het echt wel tijd om te vertrekken richting Valley of fire. Het is al de derde keer dat we hier komen en het blijft mijn favoriet !

De meeste dingen hebben we al gezien, maar de fire wave stond deze keer op het programma. Wel, we hebben hem niet gezien :-(.

De wandeling vanaf de weg naar de firewave is net geen km. Easy dus qua afstand. Het was wel +40 graden, wat het iets minder easy maakte. En dat heb ik gevoeld. We stonden op het plateau net voor de fire wave, ik schat een 50 m eraf. Ik kreeg ademhalingsmoeilijkheden, voelde me ijl in het hoofd en beseft ik moet NU terug want dit komt niet goed. Ik heb nog de helft van de terugweg kunnen maken en toen was het gedaan. Het ging niet meer, het licht uit. Het laatste stuk dat we nog moesten doen had 2 schaduwplekken.

Enfin, over die 500 m heb ik twee uur gedaan! Meer onder die éne rots gezeten dan iets anders. Elke startpoging eindigde na 50 m in bijna flauwvallen. Terug dus.

Cis is nog water gaan halen.Hij heeft die afstand in 6 minuten afgelegd, wel in hoog tempo.

Het was een duidelijke les in nederigheid voor de woestijn!

Ik was niet alleen. Een andere vrouw is wenend aan de parking aangekomen.

Op een gegeven moment wilde Cis de parkranger mij laten komen halen met zijn jeep. Het was uiteindelijk niet ver, maar niet te berijden met onze jeep. Ik heb m niet laten gaan en zei dat ik wel zou blijven zitten tot de zon onderging. Maar gelukkig is het na twee uur wel gelukt oef.

Achteraf gezien heb ik duidelijk een zonneklop gehad. Een waarschuwing voor anderen ! Het gaat zééér snel in de woestijn!

De auto in en richting Kanab. Normaal stond de smithsonian backway en pipe springs NM nog op het programma. Maar als je twee uur doet over 500 meter komt je hele dagplanning in het gedrang. Het was dus vrij laat en na alle commotie zijn we doorgereden naar Kanab. Balen voor de gemiste dingen, maar tegelijk wel blij dat het goed afgelopen is.Daar hebben we suuuuper heerlijk gegeten in het rock V cafe. Een absolute aanrader!

Er zat nog een B koppeltje uit Wommelgem. Maar grote schande, ze kenden het AA forum niet ;-)

Cis is nu zijn go pro resultaten aan het converteren en sebiet kan ik de eerste resultaten bewonderen!

Deze dag is er ééntje om niet te vergeten !

En voor de familie : ik leef nog ;-)

De reisdag

VakantiePosted by Carine Mon, September 03, 2012 08:03:54

Vanmorgen liep om 7 u de wekker af. Zalig , een middagvlucht. Niet midden in de nacht opstaan, geen files (eigenlijk sowieso niet want het is zondag ;-) )

Na Senne aan zijn PC achtergelaten te hebben, hebben we relaxed de korte afstand naar Zaventem afgelegd.

Hoe het komt weet ik niet, maar ik heb nu pas gezien dat er in Zaventem een discount parking is. We betalen 51 euro voor 19 dagen parkeren, heel wat minder dan op de luchthaven zelf.

Er staat elke 5 minuten een shuttle /bus van de lijn klaar, die je gratis naar de luchthaven doet.

Wel interessant want de bus rijdt door het 'achter de schermen gebied' van Zaventem. Vooral oude gebouwen dus.

Niet alleen dat was een ontdekking, ook een rokersruimte in de B terminal! Jahoe, smokefree Brussels heeft een rokershok! Dat moest uitgetest worden en het werd unaniem goedgekeurd ;-).

Normaal gezien kopen we altijd een stuk of zes fardes sigaretten. Maar de helft van de prijs! Nog nooit gecontroleerd, dus dat risico nemen we maar. Deze keer zei de mevrouw aan de kassa echter dat we er maar twee mochten kopen. Reglementen. Dat verbaasde me. Het is toch onze keuze om te veel mee te nemen. Enfin, we zijn gewoon naar de winkel achter de veiligheid gegaan en hebben er nu 5 mee. Cis is iets meer chicken en wilde niet meer mee nemen.

Bart en Evy van het AA forum hebben, dezelfde vlucht als wij. De elite van de passagiers begonnen al te boarden, toen ik hen nog niet zag. Ik werd al een beetje ongerust. Bleek dat ze ten eerste vrij laat vertrokken zijn en dat ten tweede Evy haar rijbewijs was vergeten en ze zijn moeten terugrijden. Maar ze waren op tijd.

Het eerste gedeelte van de reis : acht uur vliegen naar Washington. Achteraan in de veewagen ;-). Cola met veel ijs voor mij en Cis tonic. Etenstijd bracht de alom bekende vraag : chicken or beef. Ja, beef maar. Ik eet liever geen kip omdat ik altijd aan die kale kippen in opfokrennen moet denken. Maar goed, de beef dus. Dat was duidelijk biefstuk, maar eerst twijfelde ik toch want hij sneed als een hamburger. Goed doorprikt dus. Het was te doen, maar ik heb bij united al stukken beter gegeten.

Precies op tijd landden we in Washington. Toch een vrij lange rij voor immigraties. Vooral bij de non USA citizens. Wij dus.

Uiteindelijk zijn er dan toch een viertal bijkomende hokjes opengegaan en dat klaarde de boel een beetje op. Onze bagage stond al naast de band. Twintig meter verder terug afgeven , langs de vingerscan,fotootje trekken en handbagageonderzoek et voilà, we waren binnen !

Eerste bezoek : rokershol.

Tweede bezoek : WC

Derde bezoek : iets eten.

We hebben ook nog even met Bart en Evy gebabbeld. En dat Marco nu wel veel werk zal hebben. Moest je dit lezen : we denken aan je Marco :-)

Na ons tweede bezoek aan het rokershol zagen we een verontrustend kleurtje op het mededelingenbord. We hadden prijs : een uur vertraging. Bart en Evy zijn denk ik op tijd vertrokken. Wel een beetje balen want we zien toch een beetje op tegen de tweede vlucht die toch ook 5 uur duurt.

Positieve kant van het verhaal : doordat er in centraal Amerika zulke zware onweren zijn, wordt de route omgegooid en wordt er helemaal in het zuiden gevlogen, wat betekent : een half uur minder vliegen :-)

We zitten nu in dat vliegtuig. Om de vijf uur zo snel mogelijk uit te zitten, schrijf ik nu al een deel van het verslag. We zijn beiden tot de conclusie gekomen dat we oud worden want zo erg zien we normaal niet op tegen de tweede vlucht.

De piloot meldde juist dat we binnen drie kwartier aan de grond staan. En alle elektronica moet sebiet af.

Ik leg er hier dus de riem af ;-)

Tot later.

Het tweede gedeelte van de reisdag.

We hebben beide toch een uurtje de ogen kunnen sluiten. Niet veel, maar toch iets. Het was donker toen we arriveerden en dat gaf weer het typische Vegas beeld : een zee van lichten in een volledig donkere omgeving. Onze bagage was er supersnel en ook de shuttle voor het car rental center stond achter de hoek klaar. Bij alamo aangekomen deze keer geen opdringerige verkooptechnieken. Op naar de garage en ondertussen duimen voor een Jeep. En ja ! Er stonden drie jeeps en één SUV. Heel veel keuze was er niet, ook niet bij de andere klasses. Maar dat deerde niet, we hadden de meest high clearance van al de auto's die er stonden. Een jeep liberty mét reserveband. Dat was toch wel een voorwaarde. Spijtig zat er op geen enkele jeep 4X4. Maar ik was al meer dan tevreden met de jeep mét reserveband. Op naar hotel Tropicana dat ik via priceline gewonnen heb. Dat ligt vlakbij de luchthaven, dus op 5 minuten waren we daar. Vrij snelle incheck. We hebben een kamer in de tower die goed te doen is. Geen superdeluxe als de Wynn maar goede, degelijke kamers. We zijn moe, maar buiten de hamburger/biefstuk in het vliegtuig en een veggie wrap op de luchthaven hebben we niets gegeten. We zijn nu aan het wachten op roomservice en liggen al in pyjama in bed :-)

Tot morgen!

Voor de achtste keer naar Amerika

VakantiePosted by Carine Sun, August 26, 2012 11:44:21
Ondertussen hebben we na zeven keer vliegen genoeg miles om 'gratis' te vliegen. Gratis betekent dat we maar 85 dollar en 110.000 miles kwijt zijn voor ons tweetjes. Ondanks dat de dollar hoog staat voor ons is dat toch nog maar 67 euro.

Gezien onze miles midden volgend jaar vervallen 'moesten ' we dus gaan ;-)

De planning van hoe en waar heeft nogal wat voeten in de aarde gehad. Oorspronkelijk gingen we naar Yellowstone. Daar zijn we nog niet geweest. Toch bleef Utah trekken en om de één of andere reden lukte het plannen van de reis niet. Welke route ik ook uitstippelde, ik was e rniet tevreden van.

Uiteindelijk de knoop doorgehakt, en ja, alhoewel we er al een keer of vijf geweest zijn, toch weer utah. Niet goed voor ons 'aantal staten bezocht', maar het is daar zo mooi, ik ben een echt woestijnmens en vooral het is daar nog heerlijk warm. Yellowstone heeft in september al vrij koude nachten.

We vetrekken vanaf Zaventem op 2 september en arriveren terug in B op 20 september. Wel vliegen weer met united (miles weet je ;-) ).

Onze route gaat als volgt : Las Vegas - Valley of fire - Kanab - Escalante - Torrey - Moab - Ouray - ? - ? - Las Vegas.

De laatste drie overnachtingen hebben we niet gepland. Die zien we ter plekke wel.

Deze vakantie staat in het teken van dirt roads rijden. Bidden dus voor goed weer, want anders moeten we alternatieven zoeken.

« Previous